Skuteczność leczenia zaburzeń psychicznych – wyniki międzynarodowego badania z udziałem prof. Andrzeja Kiejny
Zaburzenia psychiczne należą do najczęstszych problemów zdrowotnych na świecie. Choć coraz więcej osób podejmuje leczenie, nie zawsze oznacza to, że nastąpi realna poprawa. Najnowsza międzynarodowa publikacja we współautorstwie prof. Andrzeja Kiejny, która ukazała się w ramach World Mental Health Survey Initiative (WMH-SI), pokazuje, co decyduje o skuteczności terapii.
Badanie było wynikiem analizy danych zgromadzonych w bazach WMH-SI, uzyskanych z wykorzystaniem narzędzia diagnostycznego WHO Composite International Diagnostic Interview (CIDI 3.0), uwzględniających 25 ośrodków z 21 krajów, w tym z Polski (2 projekty EZOP). Koncentrowało się na ocenie leczenia powszechnych zaburzeń psychicznych (m.in. depresja, zaburzenia lękowe) pod kątem spełnienia kryteriów tzw. minimalnej adekwatnej terapii (minimally adequate treatment, MAT). Kryteria MAT odnosiły się do co najmniej miesięcznej farmakoterapii, 4 wizyt lekarskich i 8 sesji terapeutycznych w okresie 12 miesięcy.
Wyniki pokazują, że kryteria te spełniało około 66% korzystających z terapii, natomiast blisko jedna trzecia pozostawała w leczeniu nieosiągającym nawet minimalnych standardów adekwatności. Prawdopodobieństwo skutecznego leczenia było wyższe, gdy opiekę prowadzili specjaliści zdrowia psychicznego i gdy pacjenci łączyli farmakoterapię z psychoterapią.
Do najczęstszych barier w leczeniu należało bagatelizowanie objawów, przekonanie o niskiej skuteczności leczenia oraz ograniczenia finansowe. Subiektywna ocena problemu często nie odpowiadała jego faktycznym kryteriom klinicznym.
Autorzy podkreślają, że sam dostęp do leczenia jest niewystarczający. Poprawa jakości opieki nad zdrowiem psychicznym wymaga lepszej koordynacji leczenia, większej roli specjalistów oraz systematycznej psychoedukacji pacjentów, sprzyjającej utrzymaniu ciągłości terapii.
Link do publikacji ->
