Znajdź nas na Facebook - rozwiń/schowaj

DSW - miejsce dla Ciebie

Studia doktoranckie z pedagogiki

Dr hab. Elżebieta Siarkiewicz

Dr hab. Elżbieta Siarkiewicz - jest zatrudniona w Dolnośląskiej Szkole Wyższej jako drugim miejscu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy na umowę o pracę od 2001 roku, na stanowisku profesora DSW od 2011 roku.

  1. rozwój naukowy: pedagog, badacz, diagnosta, terapeuta. Własne zainteresowania koncentruje wokół mikro-świata tworzonego przez życie społeczne ludzi. Uwzględnia oraz integruje wiedzę z zakresu nauk społecznych, poradoznawstwa, socjologii, filozofii (głównie filozofii dialogu), psychologii, etnografii czy antropologii kulturowej. Refleksją naukową oraz prowadzonymi badaniami obejmuje przede wszystkim ten fragment życia społecznego, który związany jest praktyką poradnictwa rozumianego jako:

    - działanie instytucjonalne (realizowane w poradniach, ośrodkach wsparcia społecznego czy pomocy społecznej);

    - jako szeroko rozumiane działanie społeczne (działania trzeciego sektora, wolontariatu);

    - jako interakcja międzyosobowa;

    - jako działanie nieformalne zachodzące w życiu codziennym.

    Opisuje również światy, które stanowią ważny, często integralny kontekst pracy doradców, czy samej sytuacji poradniczej (przestrzeń, czas, aspekty władzy i dominacji, kulturę). Wskazuje na wiele niejednoznaczności, które stanowią immanentną cechę tego, co pojawia się między doradcą a radzącym się. W prowadzonych badaniach wykorzystuje jakościowe metody badawcze, odwołuje się do takich działań badawczych, które wiązane są z etnografią, etnometodologią, analizą konwersacji czy socjologią wizualną. W swojej ostatniej książce Przesłonięte obszary poradnictwa. Realia – iluzje – ambiwalencje, zaproponowała i opisała imersjonistyczny projekt badań nad poradnictwem.

  2. reprezentowana dziedzina: pedagogika, poradoznawstwo.
  3. sprawowane funkcje: prof. DSW, Pełnomocnik Dziekana do spraw pracy socjalnej.
  4. najważniejsze publikacje: Książki: Ostatni bastion czyli jawne i ukryte wymiary pracy przedszkola, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2000,  (opublikowana praca doktorska), s. 206;Niejednoznaczność poradnictwa (red.), Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2004, s. 187; Być doradcą! Doświadczenia i refleksje (red. wspólna z prof. dr hab. B.Wojtasik) DSW, Wrocław 2008, s. 299; Przesłonięte obszary poradnictwa. Realia – iluzje – ambiwalencje, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2010, s. 227; Artykuły: Doradca wobec różnic kulturowych [w:] A.Kargulowa, S.Kwiatkowski, T.Szkudlarek (red.) Rynek i kultura neoliberalna a edukacja, Kraków 2005, s. 237-255; Stragan dobrych rad – opis wydarzenia etnograficznego [w:] M.Olejarz (red.) Dyskursy młodych andragogów, Zielona Góra 2007, s. 95-111; W poszukiwaniu skuteczności poradnictwa. Analiza dwóch narracji utrwalonych w fotografii, [w:] Teraźniejszość Człowiek Edukacja, Wrocław 2007, nr 2, s. 149-161; Opcje metodologiczne w badaniach poradoznawczych, [w:] B.Kromolicka, A.Radziewicz-Winnicki, M. Noszczyk-Bernasiewicz (red.), Pedagogika społeczna w Polsce po 1989 roku, Przemiany w nauce, obecność międzynarodowa, kręgi tematyczne prac badawczych, Katowice 2007, s. 200-211; Skuteczność symboliczna poradnictwa, [w:] V.Drabik-Podgórna (red.), Między etyką a techniką, Impuls, Kraków 2007, s. 165-175; Człowiek w sytuacji pomocy. Konteksty antropologiczne, Lublin, KUL, M. Nowak (red.); O zastosowaniu dorobku etnometodologii w badaniach nad poradnictwem, [w:]  A.Kargulowa (red.), Poradoznawstwo – kontynuacja dyskursu, Warszawa PWN, 2009, s. 265 – 285; Poradnictwo performatywne i inne formy pomocy w zdarzeniach krytycznych i doświadczeniach granicznych, [w:] M.Olejarz (red.), Dyskursy młodych andragogów, Zielona Góra 2010, s. 167-185;
  5. nagrody i wyróżnienia: Nagroda Rektora DSW, Nagroda Dziekana WNP DSW.